Ορισμοί υπογονιμότητας

Υπογονιμότητα ονομάζεται η αποτυχία σύλληψης μετά από 12 μήνες σεξουαλικών επαφών χωρίς προφύλαξη και χωρίς χρήση αντισυλληπτικών μέσων. Η υπογονιμότητα διακρίνεται σε πρωτοπαθή και δευτεροπαθή. Στην πρωτοπαθή δεν έχει επιτευχθεί σύλληψη στο παρελθόν ενώ στη δευτεροπαθή έχει επιτευχθεί σύλληψη.

Στειρότητα είναι η απόλυτη αδυναμία σύλληψης.

Μηνιαίο Ποσοστό Γονιμότητας (ΜΠΓ) είναι η πιθανότητα επίτευξης εγκυμοσύνης σε έναν εμμηνορρυσιακό κύκλο.

Ο άνθρωπος δεν είναι ιδιαίτερα γόνιμο θηλαστικό. Υπολογίζεται ότι στους ανθρώπους το ΜΠΓ είναι 20%, ενώ στους μπαμπουίνους 80% και στα κουνέλια 90%.

Υποστηρίζεται από αρκετούς ερευνητές ότι το μικρό ΜΠΓ του ανθρώπου οφείλεται σε χρωμοσωματικές ανωμαλίες.

Ανευπλοειδία εμφανίζεται στο 25% των συλλήψεων.

Χρωμοσωματικές ανωμαλίες παρατηρούνται στο γενικό πληθυσμό. Αυτές αυξάνονται με την πρόοδο της ηλικίας και φτάνουν σύμφωνα με μελέτες προεμφυτευτικού ελέγχου στο 60-90% των εμβρύων, για γυναίκες ηλικίας άνω των 40 ετών.

Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που μειώνονται τα ποσοστά επιτυχίας κυήσεως με την πρόοδο της ηλικίας και στην εξωσωματική γονιμοποίηση και στη φυσική σύλληψη.

Ο δεύτερος λόγος που μειώνονται τα ποσοστά επιτυχίας κυήσεως με την πρόοδο της ηλικίας είναι ότι μειώνεται ο αριθμός των ωοθυλακίων που απομένουν στην ωοθήκη τα οποία προφανώς είναι και χειρότερης ποιότητας.