Διαγνωστική προσέγγιση

Η διαγνωστική προσέγγιση εξαρτάται από το αν η διερεύνηση αφορά πρώτη επίσκεψη στον ιατρό, παραπομπή από γυναικολόγο, ανδρολόγο, ουρολόγο, ενδοκρινολόγο, πιθανή προηγούμενη θεραπεία υπογονιμότητας (π.χ. διέγερση της ωοθηκικής λειτουργίας, σπερματέγχυση, επέμβαση στις σάλπιγγες) και προηγούμενη προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Είναι επιβεβλημένο το υπογόνιμο ζευγάρι να μελετάται ως μονάδα. Στην πρώτη συνέντευξη είναι αναγκαίο να παρευρίσκονται και οι δύο σύντροφοι στη μονάδα μας, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική. Λαμβάνεται οικογενειακό και ατομικό ιστορικό, μαιευτικό ιστορικό (τοκετοί, αποβολές, εκτρώσεις κ.λπ.), γυναικολογικό, χειρουργικό ιστορικό (προηγηθείσες επεμβάσεις), καταγράφονται η ηλικία, το βάρος, το ύψος, η εργασία, το κάπνισμα, η κατανάλωση οινοπνεύματος, πιθανή φαρμακευτική αγωγή και πάθηση και αξιολογούνται προηγούμενες εξετάσεις (π.χ. σπερμοδιάγραμμα, ορμονικός έλεγχος, υπερηχογράφημα, υστεροσαλπιγγογραφία, λαπαροσκόπηση, υστεροσκόπηση).

Η διαγνωστική εκτίμηση ρουτίνας σε υπογονιμότητα 12 μηνών περιλαμβάνει εκτίμηση των παρακάτω παραμέτρων:

  • Ανδρικός παράγων (ανάλυση σπέρματος: 2 ή 3 διαφορετικά δείγματα).
  • Έλεγχος της ωοθυλακιορρηξίας και της ωχρινικής φάσης του κύκλου (FSH, LH, PRL, E2 την 2η-6η ημέρα του κύκλου, προγεστερόνη την 21η ημέρα του κύκλου, σειρά υπερηχογραφημάτων ωοθηκών και ενδομητρίου, θερμοδιάγραμμα).
  • Τραχηλικός παράγων: δοκιμασία μετά τη συνουσία (post-coital test).
  • Μητριαίος παράγων (υστεροσαλπιγγογραφία, υστεροσκόπηση, υπερηχογράφημα).
  • Σαλπιγγοπεριτοναϊκός παράγων (υστεροσαλπιγγογραφία και λαπαροσκόπηση).
  • Ενδομητρίωση ή άλλη παθολογική κατάσταση του γεννητικού συστήματος (λαπαροσκόπηση).
  • Ωοθηκικές εφεδρείες (FSH, E2, όγκος ωοθηκών, καταγραφή αριθμού καταβολών στο υπερηχογράφημα της 3ης ημέρας του κύκλου).